شمارهٔ ۳۱

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۳۳نفس تو، که تن پروریش آیین است
2. شمارهٔ ۳۴ز آن موی میان، فکر مرا جانکاه است
3. شمارهٔ ۳۵ای آنکه ترا خانه آراسته است
4. شمارهٔ ۳۶گفتم، ز چه آیا طرب از ما رفته است؟
5. شمارهٔ ۳۷بشنو ز گذشتگان ترا گر گوشی است
6. شمارهٔ ۳۸عمر تو خس و، زر آتش سوزانی است
7. شمارهٔ ۳۹جایی که کسی پی نبرد، بی جایی است
8. شمارهٔ ۴۰آیینه روی دلبران، مظهر اوست