شمارهٔ ۶۷

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۶۹عیش گیتی پر نمک و شور و شر است
2. شمارهٔ ۷۰دست ما و دامنش از بس بهم خو کرده اند
3. شمارهٔ ۷۱شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند
4. شمارهٔ ۷۲خصم چون تندی کند، افتادگی آن را رواست
5. شمارهٔ ۷۳آهم از تاب گل روی تو، آتش فام است
6. شمارهٔ ۷۴خوشدلی کسی بجهان کار خردمندان است؟
7. شمارهٔ ۷۵بر ما سخن سرد عزیزان نه گران است
8. شمارهٔ ۷۶دشنام تو در زیر لب، از ما نه نهان است