شمارهٔ ۷۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۷۲خصم چون تندی کند، افتادگی آن را رواست
2. شمارهٔ ۷۳آهم از تاب گل روی تو، آتش فام است
3. شمارهٔ ۷۴خوشدلی کسی بجهان کار خردمندان است؟
4. شمارهٔ ۷۵بر ما سخن سرد عزیزان نه گران است
5. شمارهٔ ۷۶دشنام تو در زیر لب، از ما نه نهان است
6. شمارهٔ ۷۷گفتم: به لب چاه زنخدان تو آن چیست؟
7. شمارهٔ ۷۸بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهانست
8. شمارهٔ ۷۹زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آرد