شمارهٔ ۷۲

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۷۴خوشدلی کسی بجهان کار خردمندان است؟
2. شمارهٔ ۷۵بر ما سخن سرد عزیزان نه گران است
3. شمارهٔ ۷۶دشنام تو در زیر لب، از ما نه نهان است
4. شمارهٔ ۷۷گفتم: به لب چاه زنخدان تو آن چیست؟
5. شمارهٔ ۷۸بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهانست
6. شمارهٔ ۷۹زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آرد
7. شمارهٔ ۸۰قد چو خم گردید، روشن شد که وقت مردن است
8. شمارهٔ ۸۱تا خیال رخ او، شمع شب افروز من است