شمارهٔ ۷۷

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۷۹زر چو شد جمع، ز خود حادثه بر می آرد
2. شمارهٔ ۸۰قد چو خم گردید، روشن شد که وقت مردن است
3. شمارهٔ ۸۱تا خیال رخ او، شمع شب افروز من است
4. شمارهٔ ۸۲بسکه در خانه غیرش نتوانم دیدن
5. شمارهٔ ۸۳رشکم نبود گر همه بر تخت و نگین است
6. شمارهٔ ۸۴افتادگیم ساخته منظور نظرها
7. شمارهٔ ۸۵لبریز ساغرت زمی ناب گشته است؟
8. شمارهٔ ۸۶نبود گرت عطا، به رخ سائلان بخند