شمارهٔ ۱۶۷

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۶۹بآب تیغ تو، آب حیات میگویند
2. شمارهٔ ۱۷۰به پیش لعل لبت، وصف جان به شیرینی
3. شمارهٔ ۱۷۱آب میگردد بدور لعل او از دود خط
4. شمارهٔ ۱۷۲. . .
5. شمارهٔ ۱۷۳از خود برآ که جان گرفتار در بدن
6. شمارهٔ ۱۷۴رفتم از خود، خویشتن را بس که دزدیدم به خود
7. شمارهٔ ۱۷۵تا زنده است عاشق از اینجا نمی‌رود
8. شمارهٔ ۱۷۶بی‌تو، دانی روز من در کنج غم چون می‌رود؟