شمارهٔ ۱۷۳

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۷۵تا زنده است عاشق از اینجا نمی‌رود
2. شمارهٔ ۱۷۶بی‌تو، دانی روز من در کنج غم چون می‌رود؟
3. شمارهٔ ۱۷۷گر تویی لیلی، ز حسنت کوهها دریا شود
4. شمارهٔ ۱۷۸اگر به دشت خرامد، سراب آب شود
5. شمارهٔ ۱۷۹ز گرم رویی حسن تو، سخت میترسم
6. شمارهٔ ۱۸۰نظر، ز سیر رخت، چشمه حیات شود
7. شمارهٔ ۱۸۱از نهال سرکشی، بی عزتی حاصل شود
8. شمارهٔ ۱۸۲از غمش دود نفسها، دسته سنبل شود