شمارهٔ ۱۷۵

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۷۷گر تویی لیلی، ز حسنت کوهها دریا شود
2. شمارهٔ ۱۷۸اگر به دشت خرامد، سراب آب شود
3. شمارهٔ ۱۷۹ز گرم رویی حسن تو، سخت میترسم
4. شمارهٔ ۱۸۰نظر، ز سیر رخت، چشمه حیات شود
5. شمارهٔ ۱۸۱از نهال سرکشی، بی عزتی حاصل شود
6. شمارهٔ ۱۸۲از غمش دود نفسها، دسته سنبل شود
7. شمارهٔ ۱۸۳طرفه شهدی است خموشی، که ز شیرینی آن
8. شمارهٔ ۱۸۴گر پرتو جمال تو افتد بروی آب