شمارهٔ ۱۱۱

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۱۳فلک هر آنچه ز دستت گرفت، بهتر داد
2. شمارهٔ ۱۱۴گندم ز بیقراری ما از برای نان
3. شمارهٔ ۱۱۵نکو، ز چشم دل، از صحبت بدان افتد
4. شمارهٔ ۱۱۶کسی ز من نگرفته است خاکساری را
5. شمارهٔ ۱۱۷ندارند از ته دل، الفتی اهل جهان باهم
6. شمارهٔ ۱۱۸نفس از ذکر شهد آن لبم گر بهره ور گردد
7. شمارهٔ ۱۱۹اگر بیند بخوابم، نرگسش بی‌خواب می‌گردد
8. شمارهٔ ۱۲۰نه اشکست اینکه در بزم وصال از دیده می‌آید