شمارهٔ ۱۱۳

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۱۵نکو، ز چشم دل، از صحبت بدان افتد
2. شمارهٔ ۱۱۶کسی ز من نگرفته است خاکساری را
3. شمارهٔ ۱۱۷ندارند از ته دل، الفتی اهل جهان باهم
4. شمارهٔ ۱۱۸نفس از ذکر شهد آن لبم گر بهره ور گردد
5. شمارهٔ ۱۱۹اگر بیند بخوابم، نرگسش بی‌خواب می‌گردد
6. شمارهٔ ۱۲۰نه اشکست اینکه در بزم وصال از دیده می‌آید
7. شمارهٔ ۱۲۱کدورت پاک‌طینت را، صفای سینه می‌گردد
8. شمارهٔ ۱۲۲چون بهله بصید دلم آن مست بر آرد