شمارهٔ ۱۱۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۱۲تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
2. شمارهٔ ۱۱۳فلک هر آنچه ز دستت گرفت، بهتر داد
3. شمارهٔ ۱۱۴گندم ز بیقراری ما از برای نان
4. شمارهٔ ۱۱۵نکو، ز چشم دل، از صحبت بدان افتد
5. شمارهٔ ۱۱۶کسی ز من نگرفته است خاکساری را
6. شمارهٔ ۱۱۷ندارند از ته دل، الفتی اهل جهان باهم
7. شمارهٔ ۱۱۸نفس از ذکر شهد آن لبم گر بهره ور گردد
8. شمارهٔ ۱۱۹اگر بیند بخوابم، نرگسش بی‌خواب می‌گردد