شمارهٔ ۱۰۵

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۰۷محض دنیا شده، با سعی ز دنیا نگذشت!
2. شمارهٔ ۱۰۸نمیرسد؛ بکسی فیض از خود آرایان
3. شمارهٔ ۱۰۹آنچنان از نگهم سر ز حیا پیش افگند
4. شمارهٔ ۱۱۰شور عشق استادگی کرد، از سرم سامان گرفت
5. شمارهٔ ۱۱۱دل که از فکر فقیران خسته نبود، خسته باد
6. شمارهٔ ۱۱۲تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
7. شمارهٔ ۱۱۳فلک هر آنچه ز دستت گرفت، بهتر داد
8. شمارهٔ ۱۱۴گندم ز بیقراری ما از برای نان