پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۰

در چشم عقل هرکه بود سر حساب تر

ناکام تر کسی است که شد کامیاب تر

از خانه حباب که موج است پایه اش

باشد بنای عمر تو پا در رکاب تر

تخم أمل مکار بامید زندگی

هرگز نگشته کشت کسی از سراب تر

گردد فزون ز بخت جوان شیوه کرم

فصل بهار هست هوا پر سحاب تر

دارم چه چشم فیض از آن عالمان خشک

کز اشکشان نکرده رخی یک کتاب تر؟!

ظالم که کرد خانه مظلوم را خراب

غافل که کرد خانه خود را خراب تر

با اهل جود، تندی سائل ز خامی است

گل میشود در آتش کم، خوش گلاب تر

دولت چو روی داد، أمل میشود فزون

صحرا شود ز تابش خور پر سراب تر

امروز عرض علم، بعرض تجمل است

فاضل تر است آنکه بود خوش کتاب تر

حسن دگر دهد عرق شرم چهره را

خرمتر است باغ، چو باشد پرآب تر

واعظ ز جوش عشق بود پخته فکر تو

شیرین تر است میوه پر آفتاب تر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۲مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوش‌تر
  2. شمارهٔ ۳۸۳خلق می بینند فیض از تنگدستان بیشتر
  3. شمارهٔ ۳۸۴میشود زین بندگیها، شرمساری بیشتر
  4. شمارهٔ ۳۸۵مست آمد، با جمالی از شفق گلرنگ تر
  5. شمارهٔ ۳۸۶کشد کلفت ز دنیا کم، بود هرکس به تمکین تر
  6. شمارهٔ ۳۸۷کند پند ملایم در گرانجانان اثر بهتر
  7. شمارهٔ ۳۸۸الینده ساغر گل مفلسونک ایاغینه بنزر
  8. شمارهٔ ۳۸۹منعم! باهل فقر چه خوانی نوای زر؟
همه‌ی غزلیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.