پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۷۱۶

از نیک و بد کشیدیم، آزار آشنایی

بهر چه ما نباشیم، بیزار آشنایی

ما آشنای خویشیم، لیکن ز بیم کلفت

با خویش هم نداریم، اقرار آشنایی

در وی رقم نگشته، حرفی که راست باشد

پیچیده دروغ است، طومار آشنایی

هر آشنا که دیدیم، نقصان فروش ما بود

یارب دکان مبیناد، بازار آشنایی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۸کنم گر جان فدای کودک اشک
  2. شمارهٔ ۷۱۹بس که برگرد تو گشتم، سر من می گردد
  3. شمارهٔ ۷۲۰زندگی می آورد ای شمع، آب جوی صبح
  4. شمارهٔ ۷۲۱نه تلاش سیر گلشن، نه سر کنار جویی
  5. شمارهٔ ۷۲۲در دیار غم به غیر از کودکان اشک ما
  6. شمارهٔ ۷۲۳چو آن سربسته مینایی که دارد باده روشن
  7. شمارهٔ ۷۲۴باغبان چون نکند خنده ز بی عقلی تو؟
  8. شمارهٔ ۷۲۵حاصل دنیا و دین را مفت نستاند کسی
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.