پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۷چون ز تنهایی غربت برهانم خود را؟
  2. شمارهٔ ۷۱۸کنم گر جان فدای کودک اشک
  3. شمارهٔ ۷۱۹بس که برگرد تو گشتم، سر من می گردد
  4. شمارهٔ ۷۲۰زندگی می آورد ای شمع، آب جوی صبح
  5. شمارهٔ ۷۲۱نه تلاش سیر گلشن، نه سر کنار جویی
  6. شمارهٔ ۷۲۲در دیار غم به غیر از کودکان اشک ما
  7. شمارهٔ ۷۲۳چو آن سربسته مینایی که دارد باده روشن
  8. شمارهٔ ۷۲۴باغبان چون نکند خنده ز بی عقلی تو؟
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.