پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۷۰۸

قسمت ما درد بسیار است و درمان اندکی

بی سرانجامی ز حد افزون و سامان اندکی

رو نمی داد این قدر محنت درین مهمانسرا

میزبان گر مهربان می شد به مهمان اندکی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱۰چو رخ در آینه بینی، گل آرزو نکنی
  2. شمارهٔ ۷۱۱زین گونه گر شیرین بود، لعل لب نوشین تو
  3. شمارهٔ ۷۱۲خوش آن کز یاری دوران چو مینا
  4. شمارهٔ ۷۱۳دامن آرزویم پر شده از گوهر اشک
  5. شمارهٔ ۷۱۴از گل غمها به رنگ غنچه پژمرده است
  6. شمارهٔ ۷۱۵به این بی برگی ات در برگرفتم، نرگسی بگشا
  7. شمارهٔ ۷۱۶از نیک و بد کشیدیم، آزار آشنایی
  8. شمارهٔ ۷۱۷چون ز تنهایی غربت برهانم خود را؟
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.