پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۷۱چه لذت وجود مرا از جوانی؟
  2. شمارهٔ ۶۷۲شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم
  3. شمارهٔ ۶۷۳چشم پرخون و نگردید دل ما خالی
  4. شمارهٔ ۶۷۴دلا غیر از رهی کز دیدن او می روی از خود
  5. شمارهٔ ۶۷۵جنگ با من دارد ای دل تا طلبکارش تویی
  6. شمارهٔ ۶۷۶کس چه می داند که پیمانت نمی ماند درست
  7. شمارهٔ ۶۷۷به آن گل می توانی همچو شبنم گشت همزانو
  8. شمارهٔ ۶۷۸از بس که دارم زین چمن، درد و غم آوارگی
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.