پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳۴کردم چو ساز گریه، بیا صد نوا شنو
  2. شمارهٔ ۶۳۵رام کسی نیست یار، کس چه بگوید به او
  3. شمارهٔ ۶۳۶بدن غنچه نباشد به صفای تن او
  4. شمارهٔ ۶۳۷در ته دریا، تنش از تشنگی گردید خشک
  5. شمارهٔ ۶۳۸گر بلغزد بر کنار جوی هستی پای سرو
  6. شمارهٔ ۶۳۹بی برکت است چیزی، کان در شماره آید
  7. شمارهٔ ۶۴۰دلم صدره به گلشن رفته، لیکن
  8. شمارهٔ ۶۴۱نی به میناکار دارم، نی به خم، نی با سبو
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.