پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۸۹دو بوس از لب لعل جانان گرفتن
  2. شمارهٔ ۵۹۰می رود بر باد، خاکم از لگدکوب ستم
  3. شمارهٔ ۵۹۱بر سر خوان امید، قحط دم آب شد
  4. شمارهٔ ۵۹۲خدایا آن صنم را مایل حسن آزمایی کن
  5. شمارهٔ ۵۹۳باشد اگر امید اثر با گریستن
  6. شمارهٔ ۵۹۴بازی خور عقلم، سگ دیوانه به از من
  7. شمارهٔ ۵۹۵فلک در خورد بالا بردنت می افکند پایین
  8. شمارهٔ ۵۹۶بس که بی برگیم، بعد از درگذشتن، همچو شمع
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.