پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۴برنیاوردم سری از کهنه اوراق فلک
  2. شمارهٔ ۵۳۵جوانی ام به جفا رفت و موسم پیری ست
  3. شمارهٔ ۵۳۶تا توان از باغ وصلش صد گل یکدست چید
  4. شمارهٔ ۵۳۷دست مطرب را زآب جویبار تار ساز
  5. شمارهٔ ۵۳۸وقت و بی وقت بخور می اگرت حوصله است
  6. شمارهٔ ۵۳۹بی او غم پا و سر ندارم
  7. شمارهٔ ۵۴۰دانسته، رو به تیغ نگاه تو آمدم
  8. شمارهٔ ۵۴۱دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.