پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۰۷گر به گرد روی او گردیده ام، عیبم مکن
  2. شمارهٔ ۵۰۸ما شیشه به دست طرب آلود شکستیم
  3. شمارهٔ ۵۰۹تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند
  4. شمارهٔ ۵۱۰نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان
  5. شمارهٔ ۵۱۱ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت
  6. شمارهٔ ۵۱۲ما را چه کار است، با کار مردم؟
  7. شمارهٔ ۵۱۳دل به استحضار آیات شهادت زنده است
  8. شمارهٔ ۵۱۴دایم غم نخوردن یک بوس می خورم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.