شمارهٔ ۳۶۲

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

1. شمارهٔ ۳۶۴ز شور جلوه گاهش می توان یافت
2. شمارهٔ ۳۶۵در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد
3. شمارهٔ ۳۶۶گفتگوی گلشن رویش دهان را تازه کرد
4. شمارهٔ ۳۶۷مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند
5. شمارهٔ ۳۶۸گل خورشید اگر گلدسته می شد
6. شمارهٔ ۳۶۹چشم مرا به شوق رخت خواب می برد
7. شمارهٔ ۳۷۰نازم به دام زلف تو کز طایر دلم
8. شمارهٔ ۳۷۱دل پیش تو از طعنه اغیار نترسد