پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۲۱۰

سایه گرد تیغ بیدم،طالع بسمل کجاست

دشنه سوسن به پهلو می رسد، قاتل کجاست

کس نمی بینم که خالی باشد از دیوانگی

در جنون آباد گیتی، آدم عاقل کجاست

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۱۲از تبسم لب ببند ای غنچه، حال گل ببین
  2. شمارهٔ ۲۱۳بس که فرهاد تلخکامی دید
  3. شمارهٔ ۲۱۴ز جوش اشک به مینا هزار طعن زدیم
  4. شمارهٔ ۲۱۵روزم از بی مهری گردون، شب تاریک شد
  5. شمارهٔ ۲۱۶شبی که جام می وصل درمیان آید
  6. شمارهٔ ۲۱۷در مخالفزار هند از یاد ایران فارغم
  7. شمارهٔ ۲۱۸دوست چون از گل بیداد تو دشمن نشود؟
  8. شمارهٔ ۲۱۹از مقام ریشه و پیوند می باید گریخت
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.