پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۰فروغ گوش گل از آتشین نوای من است
  2. شمارهٔ ۲۲۱مستم گرفت شحنه، مخور غم که چون گرفت
  3. شمارهٔ ۲۲۲سیاره طالع اسیران
  4. شمارهٔ ۲۲۳چون نگرید شیشه از کمر عمری همصحبتان؟
  5. شمارهٔ ۲۲۴صبا چو بگذرد از ما، ز داغ گل بیز است
  6. شمارهٔ ۲۲۵بر کوه غمت بانگ زدم، بانگ به من زد
  7. شمارهٔ ۲۲۶بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان
  8. شمارهٔ ۲۲۷چه سان به نامه عاشق سرش فرود آید
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.