پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۲۲۳

چون نگرید شیشه از کمر عمری همصحبتان؟

چشم تا برهم زند، جان بر لب پیمانه است

جرات از اهل جنون خیزد، نه از ارباب عقل

می رمد صد عاقل از جایی که یک دیوانه است

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۵بر کوه غمت بانگ زدم، بانگ به من زد
  2. شمارهٔ ۲۲۶بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان
  3. شمارهٔ ۲۲۷چه سان به نامه عاشق سرش فرود آید
  4. شمارهٔ ۲۲۸ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفت
  5. شمارهٔ ۲۲۹چون به آب رود چشمم سبز گردد گلبنی
  6. شمارهٔ ۲۳۰دهد گردون عوض یک دسته خارم
  7. شمارهٔ ۲۳۱مخمور مانده ایم و امید شراب نیست
  8. شمارهٔ ۲۳۲نوبر سبزه شادی نکند تا به ابد
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.