پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۱۹۶

چون نقاب از رخ گشایی، دیده گریان بهتر است

رو نماییهای گل، در وقت باران بهتراست

کمتر از آیینه نتوان بود در تاثیر عشق

پیش ازان کافتد به رویت چشم، حیران بهتراست

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۸مگو که آینه بیداری ابد دارد
  2. شمارهٔ ۱۹۹تا نیابد دست بر ما لشکر خونخوار غم
  3. شمارهٔ ۲۰۰رویت ز عرق همچو گل تازه در آب است
  4. شمارهٔ ۲۰۱شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت
  5. شمارهٔ ۲۰۲پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت
  6. شمارهٔ ۲۰۳طفل اشکم ز شورچشمی خلق
  7. شمارهٔ ۲۰۴فرصت صد بوسه در کف داشت، وز اقبال ما
  8. شمارهٔ ۲۰۵زلف با قامت او، تا به کمر همراه است
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.