پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۸بوسه در آغوش ازان خودکام نتوانم گرفت
  2. شمارهٔ ۱۷۹غنچه خواب آلود می گردد به دنبال قدح
  3. شمارهٔ ۱۸۰امشب قدح از شراب خالی ست
  4. شمارهٔ ۱۸۱دیدم به جانبش، ز حیا روی خود گرفت
  5. شمارهٔ ۱۸۲نیست از دست نکویانم زبان و دل یکی
  6. شمارهٔ ۱۸۳از من بیمار حسرت، برگ آسایش مجوی
  7. شمارهٔ ۱۸۴روز حساب را شب زلفت علامت است
  8. شمارهٔ ۱۸۵غزل عاشقانه باید گفت
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.