پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۱۸۰

امشب قدح از شراب خالی ست

جای گل ماهتاب خالی ست

بی چنگ هزار [تار] زلفت

از تار نوا،رباب خالی ست

بازآ که گلابی دو چشمم

بی روی تو از گلاب خالی ست

در آینه رو ندید امروز

پیمانه آفتاب خالی ست

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۲نیست از دست نکویانم زبان و دل یکی
  2. شمارهٔ ۱۸۳از من بیمار حسرت، برگ آسایش مجوی
  3. شمارهٔ ۱۸۴روز حساب را شب زلفت علامت است
  4. شمارهٔ ۱۸۵غزل عاشقانه باید گفت
  5. شمارهٔ ۱۸۶گفت می آیم گرت جان بر لب آید ز انتظار
  6. شمارهٔ ۱۸۷چین پیشانی ارباب غم از شادی ماست
  7. شمارهٔ ۱۸۸زلف تو، موج بحر پریشانی من است
  8. شمارهٔ ۱۸۹طغرا در آخر غزل آورد مطلعی
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.