پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۱۵۸

ساغر می در کف او، رنگ و بوی گل گرفت

شیشه در چنگش صدای نغمه بلبل گرفت

بی ترنم ریزی مطرب که رشک بلبل است

در گلوی شیشه می، نغمه قلقل گرفت

سبز ما از نازکیها تاب بوی گل نداشت

حیرتی دارم که چون از باده، رنگ گل گرفت

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۰خاطر از محصول کشت ناامیدی جمع شد
  2. شمارهٔ ۱۶۱ای گل، همه تن لب شده در وصف بهاری
  3. شمارهٔ ۱۶۲چون نریزد غم شراب تلخکامی در قدح؟
  4. شمارهٔ ۱۶۳رنگم از چهره به ذوق لب بام تو پرید
  5. شمارهٔ ۱۶۴آخر شدن حسن بتان، اول داغ است
  6. شمارهٔ ۱۶۵ای حسن تو سرچشمه غوغای قیامت
  7. شمارهٔ ۱۶۶به مردم قرض دادن بینوایی ست
  8. شمارهٔ ۱۶۷چو طبع داد خدا، گومده به ما فرزند
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.