پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۸اشک، گستاخانه با این چشم خون پالا نشست
  2. شمارهٔ ۱۶۹بس که از بارش اشکم در و دیوار نماند
  3. شمارهٔ ۱۷۰بی زلف سیه، دلبری از خال نیاید
  4. شمارهٔ ۱۷۱گشت عمر بخت ما، در رنگ مخمل، صرف خواب
  5. شمارهٔ ۱۷۲ما تشنگان ز شیشه می آب می خوریم
  6. شمارهٔ ۱۷۳چه سان خود را ز عشقت باز دارم؟
  7. شمارهٔ ۱۷۴دنیا و آخرت چو ترازو فتاده است
  8. شمارهٔ ۱۷۵ما چو موج انگشت رد بر جام دریا می نهیم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.