پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۳رنگم از چهره به ذوق لب بام تو پرید
  2. شمارهٔ ۱۶۴آخر شدن حسن بتان، اول داغ است
  3. شمارهٔ ۱۶۵ای حسن تو سرچشمه غوغای قیامت
  4. شمارهٔ ۱۶۶به مردم قرض دادن بینوایی ست
  5. شمارهٔ ۱۶۷چو طبع داد خدا، گومده به ما فرزند
  6. شمارهٔ ۱۶۸اشک، گستاخانه با این چشم خون پالا نشست
  7. شمارهٔ ۱۶۹بس که از بارش اشکم در و دیوار نماند
  8. شمارهٔ ۱۷۰بی زلف سیه، دلبری از خال نیاید
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.