پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۱۵

زین دودمان ندیدیم خونگرمی شراری

باید در آتش افکند چون لاله دودمان را

از بس که آشیان بود بر عندلیب ما تنگ

بر روی یکدگر چید چون برگ گل، فغان را!

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷ز بس آمد به نزدیکم، چو مژگانش نمی بینم
  2. شمارهٔ ۱۸دست نتوان داشتن یکبارگی از کار عشق
  3. شمارهٔ ۱۹ماییم و دیدن گل روی تو ساقیا
  4. شمارهٔ ۲۰نه من از میکده بیرون روم، نه زاهد از مسجد
  5. شمارهٔ ۲۱ای دل از خاطر برون کن طره جانانه را
  6. شمارهٔ ۲۲باران سنگ فتنه اگر دیرتررسد
  7. شمارهٔ ۲۳گر به سوی دیده، اشکم برنگردد دور نیست
  8. شمارهٔ ۲۴می گزد همچو نغمه خارج
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.