پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۲۱

ای دل از خاطر برون کن طره جانانه را

یاد دارد چون تو این زنجیر، صد دیوانه را

ساغر از پا گربیفتد، می پرستان را چه غم

شیشه می گیرد به گردن، خون صد پیمانه را

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳گر به سوی دیده، اشکم برنگردد دور نیست
  2. شمارهٔ ۲۴می گزد همچو نغمه خارج
  3. شمارهٔ ۲۵از اسم بی مسما، خیزد همیشه خواری
  4. شمارهٔ ۲۶تازه شد از روی یار، چشم جدا دل جدا
  5. شمارهٔ ۲۷گر بود بند قبا از موی گل باریکتر
  6. شمارهٔ ۲۸از باده پس نیامد، رنگ پریده ما
  7. شمارهٔ ۲۹شکوه دانه و دام از نفس انداخت مرا
  8. شمارهٔ ۳۰برگ گل تازه را، جام طرب ساختیم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.