پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کرد

سوزنی از ابلهی درید بسی مرز

کفت بسی مغز . . . ون بخرزه چون گرز

ای ملک او را چو رفتنی شد ازین دهر

با این مشتی دریده مرز، بیامرز

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۲ - حنائیدید حنائی به . . . یلر میل زن خویش
  2. شمارهٔ ۲۳ - چیستانچو هاروت مرغی نگونسار چیست
  3. شمارهٔ ۲۴ - شاعر مبارک هجومن یکی شاعرم مبارک هجو
  4. شمارهٔ ۲۵ - نی نی . . . لا . . . لاهست از سفال جامه سیکی برآمده
  5. شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتمزن کردم ای ولی نعم از برای آن
  6. شمارهٔ ۲۷ - نجم دینای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
  7. شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانماز خرتر تا جرس گشاده زبانم
  8. شمارهٔ ۲۹ - میزبانیبه میزبانی نزدیک آن جگر بندم
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.