پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتم

زن کردم ای ولی نعم از برای آن

تا کدخدای گردم و مردی نکو شوم

آگه شدم که گر بمثل روی و انهم

در دست زن چو کاغذ تزویر گو شوم

لیکن نه باز گردم از شرم مردمان

کاندر خور تماخره و تیز تو شوم

از دعوت دو گونه و سه دست و چارپای

آن شب که قصد کردم تا جان او شوم

امروز برگ دعوت من بنده را بساز

تا امشبک یکی به . . . زن فرو شوم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانماز خرتر تا جرس گشاده زبانم
  2. شمارهٔ ۲۹ - میزبانیبه میزبانی نزدیک آن جگر بندم
  3. شمارهٔ ۳۰ - نجم کلاهدوزغلام طلعت نجم کلاهدوز منم
  4. شمارهٔ ۳۱ - روی نیازسیر اولاد بوالفرج مسعود
  5. شمارهٔ ۳۲اگر آبی رحم در چشم دشمن
  6. شمارهٔ ۳۳ - بمحشر از شهیدان خنیسممرا تلخی نباید دادن جان
  7. شمارهٔ ۳۴ - اینست خشمبورک هندی بشد پشمینه پوش
  8. شمارهٔ ۳۵ - خر مغتاج خرقان به بخارا به لب جوی بشیر
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.