پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۲۷ - نجم دین

ای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم

نه جمله بی میخم باوی چه فن زنم

دل برکنم ز سیم تو تا از برای سیم

آلات روی عثمان چون سیم برکنم

تو بشکنی برای آنچه دهی خط نجم را

من نیز اگر نباشم سیم تو بشکنم

تو نجمی و بنجم توان یافت راه راست

آن کن که خویشتن بتو از راه نفکنم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۹ - میزبانیبه میزبانی نزدیک آن جگر بندم
  2. شمارهٔ ۳۰ - نجم کلاهدوزغلام طلعت نجم کلاهدوز منم
  3. شمارهٔ ۳۱ - روی نیازسیر اولاد بوالفرج مسعود
  4. شمارهٔ ۳۲اگر آبی رحم در چشم دشمن
  5. شمارهٔ ۳۳ - بمحشر از شهیدان خنیسممرا تلخی نباید دادن جان
  6. شمارهٔ ۳۴ - اینست خشمبورک هندی بشد پشمینه پوش
  7. شمارهٔ ۳۵ - خر مغتاج خرقان به بخارا به لب جوی بشیر
  8. شمارهٔ ۳۶ - خاک خراسانخاک خراسان و خاک مملکت چین
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.