پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۲۳ - چیستان

چو هاروت مرغی نگونسار چیست

دماوند گردن بزیر اندرش

وی اندر میان تشنه و گرسنه

همه آب و نان از فرو دو برش

ز فربهی بکمالی که گر فریش کنی

درود و نایره و روغن و دبیع و فریش

بدین قوافی زین بیشتر نخایم ژاژ

که ژاژ خائی زشت است از من تجریش

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۵ - نی نی . . . لا . . . لاهست از سفال جامه سیکی برآمده
  2. شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتمزن کردم ای ولی نعم از برای آن
  3. شمارهٔ ۲۷ - نجم دینای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
  4. شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانماز خرتر تا جرس گشاده زبانم
  5. شمارهٔ ۲۹ - میزبانیبه میزبانی نزدیک آن جگر بندم
  6. شمارهٔ ۳۰ - نجم کلاهدوزغلام طلعت نجم کلاهدوز منم
  7. شمارهٔ ۳۱ - روی نیازسیر اولاد بوالفرج مسعود
  8. شمارهٔ ۳۲اگر آبی رحم در چشم دشمن
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.