پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۲۴ - شاعر مبارک هجو

من یکی شاعرم مبارک هجو

نیست حاجت مرا بدین تعریف

هرکه را من هجا کنم گردد

گر بود دون دون، شریف شریف

گر کلاخ را هجا کردم

یافت اسلام و خلعت و تشریف

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتمزن کردم ای ولی نعم از برای آن
  2. شمارهٔ ۲۷ - نجم دینای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
  3. شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانماز خرتر تا جرس گشاده زبانم
  4. شمارهٔ ۲۹ - میزبانیبه میزبانی نزدیک آن جگر بندم
  5. شمارهٔ ۳۰ - نجم کلاهدوزغلام طلعت نجم کلاهدوز منم
  6. شمارهٔ ۳۱ - روی نیازسیر اولاد بوالفرج مسعود
  7. شمارهٔ ۳۲اگر آبی رحم در چشم دشمن
  8. شمارهٔ ۳۳ - بمحشر از شهیدان خنیسممرا تلخی نباید دادن جان
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.