پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۱۹ - مغز خر

مرا مغز خر داد خشدامنم

که تا همچو خر گردن آرم به زیر

چر خر نرم گردن نگشتم ازان

ولیکن چو خر گشته ام سخت ایر

خسورا خسوزادگان ورا

بگادم نشد . . . یرم از . . . اد سیر

سقنقور بوداست نه مغز خر

به دَه من زر ارزد ازو یک شعیر

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۱ - خر خمخانهخر خمخانه لگد میزند از دور مرا
  2. شمارهٔ ۲۲ - حنائیدید حنائی به . . . یلر میل زن خویش
  3. شمارهٔ ۲۳ - چیستانچو هاروت مرغی نگونسار چیست
  4. شمارهٔ ۲۴ - شاعر مبارک هجومن یکی شاعرم مبارک هجو
  5. شمارهٔ ۲۵ - نی نی . . . لا . . . لاهست از سفال جامه سیکی برآمده
  6. شمارهٔ ۲۶ - چرا زن گرفتمزن کردم ای ولی نعم از برای آن
  7. شمارهٔ ۲۷ - نجم دینای نجم دین به خط تو عثمان نداد سیم
  8. شمارهٔ ۲۸ - من رمه بانماز خرتر تا جرس گشاده زبانم
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.