پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۱۶ - مهتران

هرکه را تا به . . . ایه بفشردم

آسمان مهتری بدو بسپرد

همه تازان من بزرگ شدند

من نمایم بچشم ایشان خرد

ای دریغا که می نه بتوانم

خویشتن را یکی به . . . ون دربرد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸ - خواجه امامخواجه امام خطیب نوحی بادا
  2. شمارهٔ ۱۹ - مغز خرمرا مغز خر داد خشدامنم
  3. شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کردسوزنی از ابلهی درید بسی مرز
  4. شمارهٔ ۲۱ - خر خمخانهخر خمخانه لگد میزند از دور مرا
  5. شمارهٔ ۲۲ - حنائیدید حنائی به . . . یلر میل زن خویش
  6. شمارهٔ ۲۳ - چیستانچو هاروت مرغی نگونسار چیست
  7. شمارهٔ ۲۴ - شاعر مبارک هجومن یکی شاعرم مبارک هجو
  8. شمارهٔ ۲۵ - نی نی . . . لا . . . لاهست از سفال جامه سیکی برآمده
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.