پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۲۵

چون دور ز وصل یار می بوده است

دل در بر من چه کار می بوده است

هر روز به رنگ تازه می خندد

این داغ چه خوش بهار می بوده است

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۲۷گرچه ساقی صرفه در خون خوردن من دیده است
  2. شمارهٔ ۱۲۸باغها از سایه ابر بهاری دیده است
  3. شمارهٔ ۱۲۹درد می دردی به ایاغت نرسیده است
  4. شمارهٔ ۱۳۰طراوت چمن از خون دل فشانیهاست
  5. شمارهٔ ۱۳۱شمع و چراغ مجلس مستان می و نی است
  6. شمارهٔ ۱۳۲آهم ز لخت دل فلک گل ستاره ای است
  7. شمارهٔ ۱۳۳می کشی درد ته جام کسی است
  8. شمارهٔ ۱۳۴سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.