شمارهٔ ۱۰۷

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۰۹ببالد دیده حیرانی پناه است
2. شمارهٔ ۱۱۰سرو دلجوی قیامت اعتدالی داشته است
3. شمارهٔ ۱۱۱تا دلت مایل شکار صید صحرا گشته است
4. شمارهٔ ۱۱۲بس که در بزمش نگه سرمشق حیرت گشته است
5. شمارهٔ ۱۱۳مژگان او به دام نگاهم گرفته است
6. شمارهٔ ۱۱۴بس که مژگان کجت عربده ناک افتاده است
7. شمارهٔ ۱۱۵تا همتم به راه طلب پا نهاده است
8. شمارهٔ ۱۱۶چون غبارم جلوه بیباکی از جا برده است