شمارهٔ ۱۱۰

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۱۲بس که در بزمش نگه سرمشق حیرت گشته است
2. شمارهٔ ۱۱۳مژگان او به دام نگاهم گرفته است
3. شمارهٔ ۱۱۴بس که مژگان کجت عربده ناک افتاده است
4. شمارهٔ ۱۱۵تا همتم به راه طلب پا نهاده است
5. شمارهٔ ۱۱۶چون غبارم جلوه بیباکی از جا برده است
6. شمارهٔ ۱۱۷سرگشتگی نشستنم از یاد برده است
7. شمارهٔ ۱۱۸دل با خیال لعل تو پیوند کرده است
8. شمارهٔ ۱۱۹گرد جولان تو چشمم را بهاری کرده است