شمارهٔ ۱۰۵

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۰۷فتاده ایم ز پا در ره تو کام این است
2. شمارهٔ ۱۰۸ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین است
3. شمارهٔ ۱۰۹ببالد دیده حیرانی پناه است
4. شمارهٔ ۱۱۰سرو دلجوی قیامت اعتدالی داشته است
5. شمارهٔ ۱۱۱تا دلت مایل شکار صید صحرا گشته است
6. شمارهٔ ۱۱۲بس که در بزمش نگه سرمشق حیرت گشته است
7. شمارهٔ ۱۱۳مژگان او به دام نگاهم گرفته است
8. شمارهٔ ۱۱۴بس که مژگان کجت عربده ناک افتاده است