شمارهٔ ۱۰۳

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۰۵ضعف بازوی من کمان من است
2. شمارهٔ ۱۰۶دل به راحت ندهم پاس محبت این است
3. شمارهٔ ۱۰۷فتاده ایم ز پا در ره تو کام این است
4. شمارهٔ ۱۰۸ز جلوه تو زمین چون نگار رنگین است
5. شمارهٔ ۱۰۹ببالد دیده حیرانی پناه است
6. شمارهٔ ۱۱۰سرو دلجوی قیامت اعتدالی داشته است
7. شمارهٔ ۱۱۱تا دلت مایل شکار صید صحرا گشته است
8. شمارهٔ ۱۱۲بس که در بزمش نگه سرمشق حیرت گشته است