پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴۶

ندیدنی است بساط جهان قدم بردار

نوشتنی است حدیث جنون قلم بردار

چه تحفه بهتر از این می بری که بنماید

برای زندگی آیینه عدم بردار

قدم به معرکه دل نهادن آسان نیست

چو شعله یک تنه هم تیغ و هم علم بردار

گل همیشه بهار است سینه صافیها

ز دور ساغر ما نسخه ارم بردار

بهار گلشن شهرت نشان زنده دلی است

بنوش باده و عبرت ز جام جم بردار

سواد دفتر بینش به سعی نیست اسیر

هزار نسخه باطل ز روی هم بردار

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۴۸زنده دردم به درمانم چه کار
  2. شمارهٔ ۶۴۹جام بر کف خاطر اندوهگین دارد بهار
  3. شمارهٔ ۶۵۰ساغری دارد به کف هر قطره باران بهار
  4. شمارهٔ ۶۵۱دیوانه خطت دل ویرانه بهار
  5. شمارهٔ ۶۵۲پیداست عکس چهره گل در هوای ابر
  6. شمارهٔ ۶۵۳شبنم باغ وفا از خار دندان سخت تر
  7. شمارهٔ ۶۵۴حسنش از گلزارها گلزارتر
  8. شمارهٔ ۶۵۵دلم خون شد دل بیداد خوشتر
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.