پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۶۶

برو و دلبری به دست آور

به سوی عاشقان مست آور

بزم عشق است عاشقانه برو

ساغری از می الست آور

عاشق و مست و رند و او باشیم

شاهد مست می پرست آور

مرغ دام فنا چه خواهی کرد

شاهباز بقا به دست آور

نعمت خلق را به جا بگذار

نعمت الله را به دست آور

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۶۸رندانه بیا ساقی و خمخانه به دست آر
  2. غزل شمارهٔ ۸۶۹در گوشهٔ میخانه نشستیم دگر بار
  3. غزل شمارهٔ ۸۷۰خوش بر در میخانه نشستیم دگر بار
  4. غزل شمارهٔ ۸۷۱گرفته عشق او دستم دگر بار
  5. غزل شمارهٔ ۸۷۲بی رخ جانان به گلزارم چه کار
  6. غزل شمارهٔ ۸۷۳به کام ماست می و جام و جسم و جان هر چار
  7. غزل شمارهٔ ۸۷۴گر خدا را دوست داری مصطفی رادوست دار
  8. غزل شمارهٔ ۸۷۵گر تو مرد موحدی ای یار
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.