پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۶۵

یار صاحب نظر به دست آور

حاصل بحر و بر به دست آور

گر به شب آفتاب می جوئی

ماده دور قمر به دست آور

هست در مصر نیشکر بسیار

شکر از نیشکر به دست آور

این چنین دلبری که می جوئی

رو به خون جگر به دست آور

خوش در این بحر ما در آ با ما

صدف پر گهر به دست آور

با هنرمند صحبتی می دار

عارفانه هنر به دست آور

بندهٔ بندگان سید شو

حضرت معتبر به دست آور

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۶۷بیا و یک دمی با ما برآور
  2. غزل شمارهٔ ۸۶۸رندانه بیا ساقی و خمخانه به دست آر
  3. غزل شمارهٔ ۸۶۹در گوشهٔ میخانه نشستیم دگر بار
  4. غزل شمارهٔ ۸۷۰خوش بر در میخانه نشستیم دگر بار
  5. غزل شمارهٔ ۸۷۱گرفته عشق او دستم دگر بار
  6. غزل شمارهٔ ۸۷۲بی رخ جانان به گلزارم چه کار
  7. غزل شمارهٔ ۸۷۳به کام ماست می و جام و جسم و جان هر چار
  8. غزل شمارهٔ ۸۷۴گر خدا را دوست داری مصطفی رادوست دار
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.