پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۴۳

هر در که به روی ما گشایند

حسن دیگری به ما نمایند

هر دم به پیالهٔ شرابی

ذوق دگرم همی فزایند

در میکده دلبران عیار

صد دل به کرشمه ای ربایند

رندان مستند و لاابالی

مستانه سرود می سرایند

دیدیم جمال ماهرویان

آئینهٔ حضرت خدایند

بینند همه که ما چه دیدیم

گر پرده ز روی بر گشایند

بزمی سازند هر زمانی

تا سید و بنده خوش برآیند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۴۵ذوقیست دلم را که به عالم نتوان داد
  2. غزل شمارهٔ ۷۴۶رندان همه مستند و می از جام ندانند
  3. غزل شمارهٔ ۷۴۷دست چپ را یسار می خوانند
  4. غزل شمارهٔ ۷۴۸سیدم روح اعظمش خوانند
  5. غزل شمارهٔ ۷۴۹مده به باد هوا جان خویشتن بر باد
  6. غزل شمارهٔ ۷۵۰ساغر و می مدام در کارند
  7. غزل شمارهٔ ۷۵۱آنها که نگار را نگارند
  8. غزل شمارهٔ ۷۵۲عمر ما رفته بود باز آمد
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.