پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۱۹

ما انا الحق از فنا خواهیم زد

خیمه در دار بقا خواهیم زد

پای کوبان جان خود خواهیم باخت

دستی از صدق و صفا خواهیم زد

در خرابات مغان خواهیم رفت

عاشقان را الصلا خواهیم زد

الوداع زاهدی خواهیم کرد

جام پر می یک دوتا خواهیم زد

گر بلائی بر دل ما بگذرد

مقبلانه مرحبا خواهیم زد

خویش را بیگانه وش خواهیم ساخت

این نفس با آشنا خواهیم زد

همچو سید در جهان بی خودی

دم ز توحید خدا خواهیم زد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۲۱هر جا که دکانداریست او مایه ز ما دارد
  2. غزل شمارهٔ ۶۲۲چو نور دیده چشم من خیالش درنظر دارد
  3. غزل شمارهٔ ۶۲۳می خمخانهٔ ما مستی دیگر دارد
  4. غزل شمارهٔ ۶۲۴هوای درد بی درمان که دارد
  5. غزل شمارهٔ ۶۲۵پردهٔ دیدهٔ من نقش خیالت دارد
  6. غزل شمارهٔ ۶۲۶بستهٔ بند بلای تو نجاتی دارد
  7. غزل شمارهٔ ۶۲۷هر که از اهل کمال است جلالی دارد
  8. غزل شمارهٔ ۶۲۸هر کجا ساغری است می دارد
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.